خدايا عمري دعا کردم عاشقم شود راه عشق را آسوده پنداشتم

عاشقش بودم, دوري سردم کرد

حال گويي در راه عشق من از راه مانده ام

دوستت دارم آني که مرا عاشق پنداشتي و اشک از چشمانمان

فهميدم فهميدم از اشکهايت در لحظه جدايي!!!!!!!!!!!!!!

آنکسي که ميگفت :دوستت دارم عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد

رهگذري بود که روي برگهاي

خشک پاييزي راه ميرفت و صداي خش خش برگها همان آوازي بود

 که من گمان مي کردم ميگويد:

دوستت دارم

يکي محبت می کنه و يکي ناز مي کنه !اونی که ناز مي کنه هميشه محبت مي بينه امااو نی که محبت میکنه

هميشه تنهاي تنهاست!!!!!!!!!!!

اين همه خوني که دنيا در دل ما مي کند

 جاي ما هر کس که باشد ترک دنيا مي کند

 هر زمان گويم که فردا ترک دنيا مي کنم

 تا که فردا مي رسد امروز و فردا مي کنم

گفتم نگريستي نبايد نگريست